Wydaje się, że obecnie znacznie większy niż dotychczas akcent powinien być położony na środki politycznego działania, na tzw. społeczne czynniki rozwoju. W tej dziedzinie nie wykorzystane rezerwy są znacznie większe niż w sferze ekonomicznej. Uruchomienie ich w wielu przypadkach nie wymaga jakichkolwiek środków finansowych. Efekt zastosowania środków politycznych byłby tym większy, im bardziej tworzyłyby one całościowy program działań politycznych, zmierzający do rozszerzenia i wzbogacenia dotychczasowej strategii rozwoju społeczno-gospodarczego, a także byłyby elementem ofensywnego działania, wyprzedzającego postulaty społeczne, a nie serią doraźnych działań sprawiających wrażenie, iż są wymuszane na władzy.
Na program poprawy sytuacji politycznej powinny składać się wpływie tych organów na optymalizację decyzji państwowych oraz we wzmocnieniu ich kontroli nad realizacją tych decyzji przez organa administracji, a także w rozwijaniu przez nie inicjatywy społecznej i pogłębianiu więzi ze społeczeństwem. Program ten obejmować powinien również podniesienie rangi organów samorządu społecznego (samorządu robotniczego, samorządu mieszkańców w mieście i samorządu wiejskiego), przez zapewnienie większej skuteczności jego działania. Ustalone być powinny ponadto jasne zasady konsultacji społecznej, m,in. przez określenie rodzajów spraw, które powinny im podlegać, trybu ich przeprowadzania oraz zapewnienia ich skuteczności. Podniesiona być powinna ranga organizacji społecznych przez zapewnienie im nie tylko roli „transmisji", lecz także animatorów życia społecznego i reprezentantów interesów określonych grup zawodowych i społecznych.